Ana Sayfa Ana Sayfa  Forum Forum  Balkanlar TV Balkanlar TV  Tarihte Bugün Tarihte Bugün  Haberler Haberler  Makaleler Makaleler
Son mesaj - Gönderen: Taran Kedi - Cuma, 06 Nisan 2012 15:50
Balkan Türklerinin Buluşma Noktasına Hoş Geldiniz.
Balkanlar.Net
Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
Kasım 22, 2017, 05:06:58
151.700 Mesaj 8.683 Konu Gönderen: 8.295 Üye
Son üye: figenbakay
Balkanlar.Net  |  Yaşam  |  Yaşama Dair . . .  |  Konu: Kalplerimize Ne Oldu ??? 0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte. « önceki sonraki »
Sayfa: 1 [2] 3
Gönderen Konu: Kalplerimize Ne Oldu ???  (Okunma Sayısı 11616 defa)
suzann
Onursal Üye
*****

Popülarite: 91
Offline Offline

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 1.068


Aşığım aşık :))) kendime aşık :)


« Yanıtla #10 : Haziran 02, 2009, 09:38:56 »

Bana insanların korkuları arttı gibime geliyo... Sevmekten korkuyoruz, aşık olmaktan, bağlanmaktan ... Sanki birine güven duyduğumuz anda karşımızdaki bunu hemen suistimal edecek te bizi incitiverecekmiş gibi savunmaya alıyoruz kendimizi. Sevmektense incitmek daha kolay geliyo insana ... Birlestirici olmak yarine kırmayı seçiyoruz... Çünkü o daha kolay. Alışmışız bir kere, kolayı seçmeye. Karşımızdakinin sevmediğimiz bir özelliğinden dolayı hemen karalayıveriyoruz adını, çizikler atıyoruz üzerine hep... Geri kalanını düşünmüyoruz.  Fikirler ayrıldıkça araya koyduğumuz mesafeler de artıyo. Gittikçe sevgiden uzaklaşıyoruz galiba. İnsanı insan yapan özelliklerden uzaklaşıyoruz. Karşımızdakinin bizi sevmesi için onun istediği kişiye dönüşmeye çalışıyoruz. Yada karşımızdaki bizi istediği kalıba sokmaya çalışıyo. Koşulsuz sevgiler kalmadı gibi... Yada kalan ender insanlara da şüpheci gözle bakıyoruz. Gerçek değilmiş gibi geliyo, böyle bir insanın varlığına inanamıyoruz bir türlü. Altında mutlaka bir art niyet, bir çıkar arıyoruz. Çocuklarımıza da bunu öğretiyoruz. Koşullu sevgileri... Onların bizi sevmesi için ödüller veriyoruz, sevgiye fiyat biçiyoruz maalesef... Onlara sevmeyi bile  öğretemiyoruz... Sarılmak yerine, hediyeler alıyoruz. Konuşmak yerine azarlıyoruz... Hikayeler okumak yerine CD ler açıyoruz... Karnesindeki yüksek notlara göre seviyoruz kimi zaman... Komşunun çocuğuyla, Ayşeyle, Mehmetle kıyaslıyoruz...  Pislenir diye hayvan sokmuyoruz çoğu zaman evimize... Onları bile sevmeyi öğretemiyoruz. Korkuyo çocuklar hayvanlardan. ( İstisnalar dışında gözlemlerim böyle ) 


ah be canım hepsi o kadar doğru ki.
Logged
MaXiLLa
Kıdemli Üye
****

Popülarite: 139
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 475



« Yanıtla #11 : Haziran 02, 2009, 11:24:33 »

Çok muhabbet tez ayrılık getirirmiş, der eskiler... O zamanlar, ev telefonu, cep telefonu,  internet, msn vs. hiç bir teknoloji olanağıda yokmuş, ve bu lafı söylemişler Smiley  Günümüzde  insanların birbirini özlemeye vakti olmuyor bence ve yıllarca sürmesi gereken muhabbeti mutluluğu belkide birkaç ayda tüketiveriyoruz ve çabuk sıkılıyoruz. Çağımızın teknoloji ve hız çağı aşklar ve arkadaşlıklarda bundan nasibini alacak elbet...
Logged

Şerrefsizimm, bir cinnet herşeyi halleder !!
Mr. Cell
mrcell
Onursal Üye
*****

Popülarite: 286
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 1.361


"Evdeki SeS"


« Yanıtla #12 : Haziran 02, 2009, 11:28:11 »

Çok muhabbet tez ayrılık getirirmiş, der eskiler... O zamanlar, ev telefonu, cep telefonu,  internet, msn vs. hiç bir teknoloji olanağıda yokmuş, ve bu lafı söylemişler Smiley  Günümüzde  insanların birbirini özlemeye vakti olmuyor bence ve yıllarca sürmesi gereken muhabbeti mutluluğu belkide birkaç ayda tüketiveriyoruz ve çabuk sıkılıyoruz. Çağımızın teknoloji ve hız çağı aşklar ve arkadaşlıklarda bundan nasibini alacak elbet...

Maxilla! çok iyi özetlemiş . Gözlemine sağlık  Asker
Logged

srce e moja violina
zayde
...Ağaç ne kadar yüksek olursa olsun yaprakları yine de yere dökülür...
Kıdemli Üye
****

Popülarite: 110
Offline Offline

Cinsiyet: Bayan
Mesaj Sayısı: 498


.....Okumuş cahil kadar cahil yoktur....


« Yanıtla #13 : Haziran 02, 2009, 14:55:57 »

     Acı ve üzüntülerden kurtulabilmek uğruna......itimat arayışlarıyla zincirlenmiş köle gibi yaşamayı bırakın.....Küçücük kalır,değişmezsiniz......hissedemez,sevemezsiniz.......zor değil sadece risk alın....yoksa kaybolursunuz korkular,acabalar ve keşkeler içinde....bedeli  kaybolan özgürlüğünüz olur....
 Evet,güven çok önemli ama hiç yaralanmadan,incinmeden de yaşadım diyebilecek misiniz........Kötü olmasaydı İyi olanın anlamı kalır mıydı....Biraz cesaret....ölüp ölüp dirilmeyi göze alırsanız.....kalbinizin sesini tekrar duyar orada bırkatığınız yerde sizi beklediğini görürsünüz......
      Sevmek kolaydır,eğer sevilmek şartı yoksa.....o yüzden sevildiğiniz için değil,sevdiğiniz için mutlu olun...

          .....ve bırakın sızlanmayı da buyurun bakalım birer gazozzz   ubria  Savaşmayın sevişin   Grin işte ozaman gönüller kalpler bir olur,samanlıklar saray,seyran  olur bla bla bla  Cheesy
Logged
bigalım
" S E S S İ Z "
Onursal Üye
*****

Popülarite: 226
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 4.066


Bruce Lee ..


« Yanıtla #14 : Haziran 03, 2009, 17:46:19 »


 
          insanlar birer tüketim robotu gibi görülmeye başlandı diyeyim kısaca ..
ben şahsen kendimi öyle hisseder oldum son yıllarda .. bunun yaninda medya
denen canavar insanları bir tuhaf cangılın içine çekerek kendi rotasına sürdü ..
çevrede görülen akılalmaz vahşetler , sapıklıklar insanları ürkütür oldu haliyle ..
daha çok çok yazacağım şey var ama şimdilik kısa keseyim ..
Hayvanlara uygulanan vahşet bile kalplerimizi etkiliyor dolaylı olarak ..
         
          MaXİLLa  arkadaşımız da çok isabetli bir yorumda bulunmuş , kutlarım ..
Logged

* * *               * * *                * * *

 Y A Ş A S I N    C U M H U R İ Y E T  !

Y A Ş A S I N   M U S T A F A   K E M A L ' İ N   O R D U S U  -  Y A Ş A S I N  D E N İ Z C İ L E R  !
             
                          * * *                * * *                * * *
TEKERAGA
Onursal Üye
*****

Popülarite: 132
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 2.360



« Yanıtla #15 : Haziran 15, 2009, 22:20:42 »

Kalplerimize Ne Oldu???

Valla ilk başta konuyu açan Suzann arkadaşımız güzel konu açmış ve güzel akılda kalıcı,güncel,etkisi sürekli olabilecek durumlardan bahsetmiş.

Bence insanlardaki samimiyet yok oldu,ahlak yok oldu,herkesin gözününü bir hırs bürüdü(her bakımından maddi manevi),duygular köreldi ve kalplerimiz değişti!Eski sevgiler,ahlak etik değerler yitirildi saygı kayboldu ve değişik bir toplum ortaya çıktı.Düzelir mi düzelmez mi?Yumuşar mı katılaşır mı o bir(?) soru işareti nedenide insanlardaki davranış biçimleri ve belirsizlikler.Şimdilik bu kadar yazabildim. Smiley
Logged
Net
Pomak
İlgili Üye
**

Popülarite: 4
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 79



« Yanıtla #16 : Haziran 16, 2009, 07:00:44 »

Extreme yaşamak bu olsa gerek Smiley

Şahsen ben World of Warcraft diye bir oyun online olarak oynanıyor. Bu oyundana once güzel sosyal bi hayatım vardı Cheesy ne zamanki bu oyunla tanıştım dışarı cıkmaz oldum.Değil msn internette bile gezinmiyordum artık.

heh! Şimdi diceksiniz + sı - sisi

Yalan söylemelerden kurtuldum
Menfaatçilikten
Gürül gürül para harcamaktan
Sorunlar yaşamaktan
ve dışarda gelebilcek diğer problemlerden..

Kaybettiğim şey ise
Sadece Konuşmak

Hayatın tadı bana göre bulundugum yerde değil sadece biyerlerde beni bekliyor, orda olmamı bekliyor o gün gelir mi veya şans yüzüme gülüp gidersem tadı çıkarıcam Kendimle ve yanımda olacak partnerimle. Sadece bir yoldaş lazım benimle o anları yaşıcak yada elimden tutup hadi yapalımdicek Sadece o anı bekliyorum...
Logged
Nursi
Nursi
Onursal Üye
*****

Popülarite: 106
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 664


Hürriyet ve bağımsızlık benim karakterimdir


« Yanıtla #17 : Temmuz 25, 2009, 03:16:14 »

taş kesildi  Undecided
Logged

ATATÜRK'ün EVLATLARIYIZ, Ampulle Değil CUMHURİYET'LE AYDINLANIRIZ
abidin_221
Onursal Üye
*****

Popülarite: 50
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 1.652


sen hep yüreğimde kal ama incitmediğin sürece ....


« Yanıtla #18 : Temmuz 26, 2009, 09:51:50 »

güven duygusu olmayınca kalpler mecbur kaldı taş kesilmeğe
Logged

tirnovalı ibrahim
Kıdemli Üye
****

Popülarite: 53
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 493


« Yanıtla #19 : Temmuz 26, 2009, 10:06:26 »

posta kutusundaki bir yazı, bunu sizlerle paylaşmak istedim



Biz mi istedik yoksa hak mı ettik ?
 
Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.
Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden,
kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine girip gelen (ki sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırılır, kavga edince barıştırılırdık. Polisler gelmezdi
kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,
onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi,
en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
Azar işitip, acillere taşınmazdık.
Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.
Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki..
Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece; bilmem kaç kuruş
hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Evlerimiz var içinde yaşayan yok.
Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...
Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..

Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
Ben kapılarında '' vale '' lerin, '' bady '' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
Benim değildir bu kültür.
Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

İyi de neden böyle olduk?
Biz mi istemiştik?  Yoksa hak mı ettik?
Ya sizce?
Logged
Sayfa: 1 [2] 3
Balkanlar.Net  |  Yaşam  |  Yaşama Dair . . .  |  Konu: Kalplerimize Ne Oldu ??? « önceki sonraki »
    Gitmek istediğiniz yer:  



    MKPortal C1.2.1 ©2003-2008 mkportal.it
    Bu safya 0.02223 saniyede 22 sorguyla oluşturuldu

    Emlak ilanları, araba ilanı ver Blog